Historia parafii
       Obecny kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, został wybudowany wg planów inż. Siennickiego z Lublina. Budowę rozpoczął ks. Władysław Bargieł, który przybył z parafii Biłgoraj - Puszcza Solska gdzie wybudował kościół  św. Marii Magdaleny. Ks. Bargieł objął parafię Tomaszowską w 1934 roku. Zakupił najpierw plac, potem cegielnię w Ordynacji Zamojskiej  i przystąpił do budowy kościoła. Poświęcenia fundamentów dokonał szambelan Ks. Antoni Gryczyński dnia 4 maja 1937 roku. W ciągu 2 lat mury kościoła zostały wyprowadzone pod dach. Roboty prowadził mistrz murarski Leon Gilicki, a ciesielskie  Stanisław Kędzia. Budowę  na 6 lat przerwała II wojna światowa. Nieszczęściem dla budowy stało się aresztowanie przez Niemców Ks. Bargieła wraz z jego wikariuszem Ks. Janem Orłem dnia 19 czerwca 1940 roku.  Ten ostatni zmarł śmiercią męczeńską w obozie koncentracyjnym w Dachau.  Ks. Władysław Bargieł powrócił  z obozu w 1945 roku. Wyczerpany  i pełen przykrych wspomnień  z okresu wojny i aresztowania  nie chciał powrócić na stanowisko proboszcza  w Tomaszowie. Do października 1946 roku nie podejmowano żadnych prac. Podczas wojny Niemcy rozgrabili nagromadzony materiał, a wiązania dachowe całkowicie zniszczyli.

       Dnia 13 X 1946 roku z polecenia Ks. Bpa Stefana Wyszyńskiego  parafię objął jako proboszcz i dziekan Ks. mgr Stanisław Niedżwiński, dotychczasowy administrator i dziekan chełmski z parafii Rozesłania Apostołów. W nominacji Ks. Bp Wyszyński napisał „Wyrażamy przekonanie, iż na nowym polu pracy  kapłańskiej  Jego inicjatywa  i zapał przyniosą pożytek  dla sprawy Bożej. Chcemy zwłaszcza, by jak najszybciej poprowadzona została budowa tamtejszego kościoła  parafialnego”. Ks. Niedźwiński zabrał się do pracy. Powołano Komitet Budowy Kościoła oraz dokonano zbiórki pieniędzy na budowę kościoła . Nadzór nad budową objął inż. Klimczak z Zamościa. W ciągu jednego roku kościół został przykryty. Komitet wydzierżawił cegielnię „Lipka”, by mieć własną cegłę. Cegielnię osobiście prowadził Ks. Proboszcz i Dziekan. Przynosiła ona też zyski przeznaczone na budowę kościoła. Władze samorządowe niestety nie pomagały w tej budowie, a nawet często utrudniały prace. W marcu 1948 roku pokryto blachą cały kościół. W 1948 roku oszklono okna, wykonano chór, klatkę schodową na chór, otynkowano kasetony w prezbiterium i nawie głównej. W lipcu 1949 roku założono fundamenty pod Dom Parafialny. Kamień węgielny pod ten dom poświęcił ks. Bp Piotr Kałwa. W kościele powieszono piękne żyrandole. Ks. Władysław Niedźwiński w 12 II 1950 roku w związku ze zmianami politycznymi w Polsce wygłosił oświadczenie, które nazwał „Głosem sumienia narodu polskiego”, którego adresatem czyni m.in. Prezydenta Rzeczypospolitej Bolesława Biruta. W kilka dni po tym oświadczenie 18 II 1950 roku  po 5- godzinnej rewizji  zostaje aresztowany i wywieziony do Lublina. Wieść o aresztowaniu przygnębiła parafian i zmobilizowała to większej aktywności przy budowie kościoła. W jednym dniu zalano fundamenty pod Dom Parafialny. W roku 1950 wykonano wiele prac przy wykańczaniu kościoła i przy budowie plebanii. Otynkowano kościół zewnątrz, położono posadzkę, położono lamperię  z granitu oraz zalano schody na prezbiterium. 15 VIII 1950 roku Ks. Bp Piotr Kałwa poświęcił nowy kościół.
Jesienią roku 1951 przybył do Tomaszowa, jako proboszcz i dziekan Ks. kan. Jan Kosior.  Wykonał on wiele prac wykończeniowych przy nowej świątyni Ze względu na chorobę ustąpił ze stanowiska proboszcza.

        Od I Niedzieli Adwentu 1953 roku nowym proboszczem i dziekanem został Ks. dr Stanisław Krynicki. Przybył do Tomaszowa z Biłgoraja. Dokończył budowę wieży zwieńczonej Krzyżem.  Zrobił nowe schody aż do szczytu wieży. W tym czasie wewnątrz świątyni położono tynki. Ks. Krynicki zrobił kaplicę różańcową. Na prezbiterium ustawiono marmurowy ołtarz  soborowy. Przed kościołem położono klinkier. Zrobiono granitowe z żelaznymi przęsłami ogrodzenie od ul. Lwowskiej z dwoma dużymi bramami wjazdowymi. W pracach tych bardzo pomagał ks. Józef Bulak, prefekt szkół średnich w Tomaszowie oraz ks. Edward Ludwicki i Ks. Adolf Maciąg. Konsekracji  dokonał bp Piotr Kałwa, biskup lubelski 19 VI 1955 r.   W tym tez dniu Ks. bp poświęcił 3 dzwony ufundowane przez parafian. Dzwony wykonała Firma Felczyńskich o łącznej wadze 2100 kg. Imiona dzwonów to „św. Piotr”, „ Św. Wojciech” i „Św. Stanisław”. Dzwony zostały umieszczone na wieży  kościoła między kolumnami. Ks. Stanisław Krynicki  zasłynął w Tomaszowie jako wspaniały kapłan , gospodarz i kaznodzieja. Zmarł, wycieńczony chorobą 25 II 1962 r. Pogrzeb był wielką manifestacją wiary i wdzięczności za o dobro, które świadczył w swoim życiu.  18 IV 1962 proboszczem i dziekanem został ks. Stefan Wrzołek, który przybył z Mełgwi. Od tego czasu przeniesione zostało duszpasterstwo parafialne z kościoła Zwiastowania NMP.  Ks. Wrzołek zakupił pancerne tabernakulum. Zakupiono piękną monstrancję. Wykonano z drzewa dębowego kruchtę. Dokończono ogrodzenie kościoła, które poświęcił Ks. bp Jan Mazur. Wykonano również generalny remont wieży i dachu na kościele.  Ks. Prałat Stefan Wrzołek zmarł 20 VI 1987 roku. Pochowany na cmentarzu parafialnym. Uroczystości pogrzebowej przy dużym udziale wiernych przewodniczył J.E. Ks. bp Jan Śrutwa, rodak tomaszowski.

        Dzięki gorliwej pracy i poświęceniu   tych kapłanów powstał piękny kościół. Budynek murowany, trzynawowy, nowoczesny o powierzchni 1100m2, sufit kasetonowy. W ołtarzu głównym znajduje się figura Serca Pana Jezusa. Po prawej stronie kościoła jest zabytkowy ołtarz z obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po wojnie przywieziony z Uhnowa (obecnie Ukraina). Jest też  przepiękna w kształcie łodzi ambona z XVII w. przywieziona również z Uhnowa.  Dwa zabytkowe ołtarze Matki Bożej i św. Józefa z I poł. XVII wieku decyzją kurii biskupiej w Zamościu przekazano parafiom w Hucisku i Przewodowie. Są też zabytkowe Stelle i ławki z XVIII z Uhnowa. Na chórze są 12- głosowe organy z 1958 r.  składane z różnych  części w tym też z części z Uhnowa.
30 VIII 1987 r. proboszczem   i dziekanem został Ks. kan. Czesław Szuran, który był wcześniej proboszczem w Milejowie. Na prośbę Ks. dziekana Czesława Szurana  bp. Bolesław Pylak 25 X 1987 r. podzielił miasto Tomaszów Lubelski na 3 parafie: Zwiastowania NMP, Najświętszego Serca Jezusa oraz św. Józefa. Przez 6 lat, czyli do 1993 r. ks. Czesław  Szuran wykonał wiele prac przy budynku kościoła i plebanii.  Zapisał się, jako dobry gospodarz i duszpasterz. Rozwijał się życie religijne. Powołał do życia nowe grupy modlitewne dzieci, młodzieży i starszych. Rozpoczął Nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W czasie jego duszpasterzowania  zabezpieczono wieżę kościoła, pomalowano dach na plebanii, oraz wykonano instalację gazową na plebanii. Zainstalowano napęd elektromagnetyczny do dzwonów. Położono nowy tynk na plebanii. Pomalowano wewnątrz kościół i odnowiono kinkiety i żyrandole. Wykonano witraże. Otwarto księgarnię religijną.  Wykonano ogrodzenie kościoła od ul. Kościuszki.

        W roku 1993 przybył  z Biłgoraja z par. św. Jerzego do Tomaszowa Lubelskiego i został proboszczem i dziekanem dekanatu Tomaszów Lubelski Ks. kan. Jan Krawczyk.  Od   1 IX 1994 r., gdy Ks. bp utworzył dwa dekanaty Parafia  NSJ  należy do Dekanatu Tomaszów Południe. Dziekanem został  ks. Jan Krawczyk dotychczasowy dziekan dekanatu Tomaszów Lubelski.

        W 1993 r. staraniem ks. Jana Krawczyka, proboszcza parafii i wielkiej ofiarności  parafian gruntowny remont wnętrza świątyni rozpoczęto wg projektu p. Wojciecha Kurowskiego z Jeleniej Góry, wykonawstwo p. Eugeniusz Major ze Złotoryi. Położono 3500 m2 marmuru.  Nową polichromię  wewnątrz kościoła położyli  Stanisław Korzeń i Elwira Burska z Warszawy.  Obrazy „Ostatniej Wieczerzy” i medaliony świętych  oraz Stacje Drogi Krzyżowej wykonał Janusz Szpyt z Lubaczowa. Obraz św. Józefa namalował p. Andrzej Kalicy z Akademii Sztuk Pięknych z Warszawy. Renowację ołtarza Matki Bożej Nieustającej Pomocy i ambony dokonali Janusz Szpyt i Stanisław Makara z Lubaczowa. Odwodnienie kościoła, położenie kostki brukowej wokół kościoła, schody wejściowe do kościoła  oraz ocieplenie strychu kościoła wykonali pracownicy  Tomaszowskiego Przedsiębiorstwa Budowlanego  Tombud. Kierownikiem prac był  p. Marian Wronka. Wiele pomagała młodzież  Liceum Ogólnokształcącego im. Bartosza Głowackiego i Technikum Mechanicznego z profesorami tych szkół p. Gumielą Marianem, p. Czesławem  Iwanickim i p. Stanislawem Typkiem. Nowe  dębowe konfesjonały wykonał p. Jan  Pukas z Potoku Jaworowskiego. Dokonano wymiany więźby dachowej na kościele i przykryto nową blachą ( obie nawy boczne, dach nad  prezbiterium i nad  chórem). Dokonał tego p. Zygmunt Szczepański z Brzezin, a więźbę dachowa wykonali  cieśle: Jan Byra, Mieczysław Mruk i Czesław Mandziuk. Podwójne oszklenie okien w kościele szkłem zespolonym dokonała firma  P. Waldemara  Chmiela z Tomaszowa Lubelskiego. Odnowione  prezbiterium 17  XI 1996 roku  poświęcił  abp.  Bolesław Pylak z Lublina przy udziale bp. Jana Śrutwy pasterza  Diecezji Zamojsko- Lubaczowskiej.   W tym czasie również wzniesiono dzięki staraniom Ks. Jana Krawczyka i miejscowych parafian kaplicę pw. Św. Sebastiana i Przemienienia Pańskiego w Kol. Rogóźno. Projekt kaplicy wykonał inż. arch. Zdzisław Sobuś z Tomaszowa Lubelskiego. Ołtarz marmurowy ufundowali państwo Rechulowie, a wykonał  p. Jerzy Rak.  Żyrandol i kinkiety ofiarował ks. Jan Krawczyk. Obrazy wykonali p. Janusz Szpyt i p. Stanisław Makara. W skład komitetu budowy kaplicy wchodzili: Kazimierz Piechnik, Apolinary Kulas, Edward Paszt. Poświęcenia  w dniu  23 VIII  1998 roku dokonał J.E. Ks. bp prof. Jan Śrutwa, Pasterz Kościoła Zamojsko–Lubaczowskiego.
W latach 2000-2003 na plebanii wykonano 19 łazienek. Prace te wykonał p. Józef Czuryło. Wymieniono 97 okien i 27 drzwi  balkonowych. Prace te wykonała NATURA  z Bełżca. Zainstalowano nowe ogrzewanie gazowe na plebanii wykonane przez zakład Prowex z Tomaszowa  Lubelskiego  i ogrzewanie promiennikami w kościele wykonane przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Atex z  Zamościa. Zainstalowano również ogrzewanie podłogowe w prezbiterium. Oświetlenia terenu wokół kościoła dokonał Zakład Energetyczny w Tomaszowie Lubelskim.

        Dekretem z dnia 28VI 2011 roku ks. bp Wacław Depo , Pasterz Diecezji Zamojsko- Lubaczowskiej erygował nową Parafię św. O. Pio. Dotychczas budowę prowadziła  Parafia NSJ w Tomaszowie Lubelskim na czele z ks. Janem Krawczykiem, proboszczem parafii a w ciągu dwóch lat przy pomocy ks. Ryszarda Ostasza, wikariusza parafii, aktualnie proboszcza w Gdeszynie. Wybudowano najpierw kaplicę św. O. Pio, a później przystąpiono do budowy kościoła.  Budowę prowadzi Firma „Instalbud” z Lubyczy Królewskiej.  Proboszczem nowej parafii został ks. Kan. Grzegorz Świtalski. Wyznaczono też nowe granice parafii. Nową parafię włączono do Dekanatu Tomaszów Północ.

        W roku 2012 na zewnątrz na  całej powierzchni kościoła położono nowy tynk renowacyjny, który ma celu usunięcie z muru wilgoci i soli oraz pomalowano na kolor jasny krem. Dokonano też renowacji wieży kościoła  z zewnątrz i wewnątrz. Te bardzo kosztowne prace wykonały firmy  Pramax z Łańcuta oraz firma  Budowlano–Remontowa J&B w Przeworsku. Oświetlono krzyż, wykonano też  nowe nagłośnienie kościoła. Prace te wykonał P.P.H.U. ASTROG z  Międzyborów (Mazowieckie). Wykonano łazienkę w budynku kościoła. Wykonał  ją  p. Józef Czuryło.

       Jeśli chodzi o życie religijne w parafii  od 2 X 1993 roku wprowadzono modlitewne czuwania w każdy I czwartek i I sobotę miesiąca  w godz.18 – 21. Wprowadzono Drogę Krzyżowa ulicami miasta oraz procesję w Niedzielę Palmową tą samą trasa. W parafii miały miejsce: Nawiedzenie Matki Bożej Fatimskiej  Częstochowskiej, MB z  Guadalupe i Matki Bożej Stolicy Mądrości oraz relikwie bł. Karoliny Kózkównej, patronki młodzieży. Wprowadzono 40-Godzinne Nabożeństwo Eucharystyczne przed Wielkim Postem. Utworzono punkt Caritas. Powołano Koło Rodziny Radia Maryja.  Stworzono dużą grupę Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego – każdego roku 25 III wstępują  do niej nowi chętni. Wprowadzono Msze św. z modlitwami o uzdrowienie prowadzone przez Ojców Reformatów z Krakowa. Powołano Duszpasterstwo Nauczycieli. Wzmożono ruch pielgrzymkowy do Sanktuariów Polski i świata. Powołano duszpasterstwo akademickie w związku z powołaniem Wydziału Zamiejscowego KUL w Tomaszowie Lubelskim. Kościół parafialny jest kościołem akademickim Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Tomaszowie Lubelskim.

        Nadano imiona, Szkole Podstawowej nr 2 Józefa Piłsudskiego i Gimnazjum nr 2 Papieża Jana Pawła II. Zorganizowano  scholę  dzieci i młodzieży. Powołano duszpasterstwo głuchoniemych, harcerzy, strzelców oraz niepełnosprawnych intelektualnie. Powołano Szkolną Armię Różańcowa. 14XI 1999 r. przeżyliśmy uroczystość Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa  z udziałem Ks. Bpa Mariusza Leszczyńskiego – transmitowaną przez Radio Maryja. Mocno rozwinięto duszpasterstwo liturgicznej służby ołtarza.  Ks. Bp Jan  Śrutwa i ks. Bp Mariusz Leszczyński udzielili wielu ministrantom posługi lektora. Osiągnięcia sportowe ministrantów i lektorów łącznie z Mistrzostwem Polski. Przeprowadzono Misje św. w latach 2002 i 2012. Odbyły się „Białe marsze” z racji  odejścia do domu Ojca Jana Pawła II, z racji I rocznicy odejścia i z racji  beatyfikacji.  Powołano nowa grupę Rycerzy Kolumba  z Wielkim Rycerzem.

        Kronika parafialna  prowadzona jest od 1987 roku. Do roku 1993 prowadzona przez ks. Czesława Szurana. Od roku 1993 – 2006 przez p. Bożenę Zajączkowską , zaś od 2006- 2012 przez p. Alinę  Ożóg.

W pracach duszpasterskich i gospodarczych w latach 1993 – 2012
ks. Proboszcza wspierali i wspierają wikariusze: Ks. Andrzej Wysokiński, Ks. Marek Gudz, Ks. Tadeusza Bastrzyk, Ks. Szczepan Borkowski, Ks. Mirosław Sawka, Ks. Wiesław Galant, Ks. Witold Batycki, Ks. Tomasz Pawęska, ks. Roman Kulczycki, Ks. Leonard Grudzień, Ks. Adam Sobczak, Ks. Tadeusz Fircowicz, Ks. Jerzy Tworek, Ks. Mariusz Rybiński, Ks. Piotr Mazur, Ks. Rajmund Cur, Ks. Józef Starszuk, Ks. Mieczysław Grabowski, Ks. Michał Cudziło, Ks. Robert Czwartkowski, Ks. Artur Wojtowicz, Ks. Leszek Kłos.